منو ببخشید که خیلی دیر آپ کردم.

خیلی دلم براتون تنگ شده بود.

امروز با تو سخن خواهم گفت اما نوعی دیگر. زیرا امروز همه چیز نوع دیگراست حتی تو.اینگونه نگاهم نکن.راست می گویم تو نیزنوع دیگر شده ای نه چون همشیه.....

امروزحتی چشمهای زیبایت نیز نوع دیگری به من می نگرد.....پر غروراما زیبا.

چقدر در نگاهت حرف نهفته هست...مرا که می شناسی حاجتم به سخن نیست...

ازنگاه معنادارت می فهمم انچه را که در دل داری....پس اینگونه با من سخن نگو.

حتی لحن شیزین کلامت هم نیز نوع دیگریست....

کاش همان حرف زدنهای عادی مرا دوست داشتی.اما انگار نه.خوشت نیامد...

پس با خود گفتم با زبان شعر بگویم ....اما گویی فایده نداشت و ندارد...

دل تو سخت پسند است...تو بگو چگونه بگویم؟؟؟؟

می خواهی حرفهایم را برایت نقاشی کنم؟؟؟....نه...قلم که توان ترسیم ندارد...

می خواهی حرفهایم رابر روی سنگ حک کنم؟؟؟...سنگ که یارای مقاومت ندارد..

می خواهی حرفهایم را به باد بسپرم تا به دستت برسد؟؟؟....نه....اگر نا محرمی شنید چه؟؟؟.....

می خواهی حرفهایم را فریاد کنم تا گوش فلک کر شود؟؟؟.........

پس چگونه بگویم؟؟؟...به خدا دیگر طاقتم طاق گشته و توانم از دست رفته.....

دیگر نمی دانم چه بگویم جز اینکه تورا می خواهم ....

 و

    دوستت دارم...

او مرا دوست نداشت
 
کاش تابش آفتاب را مي شد زنداني کرد تا سياهي باشد سياهي
کاش رحم نبود تا ظلم باشد و ظلم
کاش اندکي عشق نبود تا تنفر باشد و تنفر
کاش هيچ کسي يارنبود حتي آن گل سرخ
آن گل سرخ نه. کاش گل هم نبود . تا خار باشد و خار
اما نه. کاش بودش .اما نه گل من . باز نه
باز نه بايد تنها مي بود تا هرگز نزند آن خنده تلخ
تلخ نه شيرين ابتدا خنده او را گويم چشم هايش هم خنديد
دل من هم خنديد اما چه گذشت اين سال
در نيم رخ نور ايستاده در کنج غرور با دوستانش مي خنديد
به من بود نه . ولي دوست داشتم خنده اش را
تا که ديدم فردا باز مي خنديد .
خنده اي ديگر بود . دور من هيچ نبود. آري آري با من بود
با من بود در ثانيه ها. ساعت ها. در کنج خيال. در خوابم..اما ياد ش
تا که ديدم فردا باز مي خنديد . خنده اي ديگر بود با من تنها بود
اين دفعه باور داشت خنده اش زيبا بود
بارها با من بود .دل ها از ما برد .
گريه ها يم را ديد ؟  آن روز که رفت با باد .
ديدم با چشمان اشک آلود باز هم مي خنديد
آري  او مرا دوست نداشت
پس چرا مي خنديد .. باز هم ميگويم خنده اش زيبا بود.....؟

آن قدر دوستت دارم كه هر چه بخواهي همان را بخواهم

 اگر بروي شادم

اگر  بماني شادتر

تو را شادتر مي خواهم

 با من يا بي من, بي من اما شادتر اگر باشي ، كمي ،  فقط كمي

نا شادم

و اين

همان عشق است،

 عشق همين تفاوت است كه به مويي

بسته است و چه بهتر كه به موي تو بسته باشد ،

 خواستن تو

فقط يك مرز دارد

 كه نخواستن توست

دوست دارم....؟