نمئ دانم چرا این گونه هست؟وقتئ نگاه عاشق کسئ به توست مئ بینئ اما.دلت بسته به مهر دیگرئ است.بئ اعتنا مئ گذرئ وعاشقانه به کسئ مئ نگرئ...... که دلش پیش تو نیست...!!!

 سالها گريستم براي عشق
و سالها در فكر فرو رفتم براي تو .....
و تنها چيزي كه نسيبم شد آن بود كه عشق بي فلسفه است و تفسيري ندارد- عشق هيچ چيزي ندارد بجز معنا - كه در كتاب آوارآفتاب سهراب تفسير شده است
فقط اين را بگويم و بس
تمام درك من از شعر سهراب اين بود كه :
آوار آفتاب فقط بر دوش عاشقان واقعي است

پارسال همین روزها بود که صدات آرومم می کرد برام نامه ها و کارتهای قشنگ می فرستادی، برام داستانهای شاد ، متن های علمی برای مبارزه با افسردگی عروسکای جور واجور کاغذای رنگی و خرت و پرتهای مهیج می فرستادی.نامه هایی که با کلمات خوب شروع میشد کلماتی که یه راست دست میذاشتند روی خوبی ها و توانایی های من.

وجود تو پارسال زمستون برای من باور صدر درصد این نکته بود که همیشه روزنه ای هست ، یعنی باور اینکه از اونور دنیا می تونی دوست ندیده مهربونی داشته باشی که عمیقا نگرانت باشه و قسمت اعظم زندگیش این باشه که ترو خوشحال کنه.
چقدر مزه میداد اون روزها وقتی می فهمیدم از اونور دنیا یه بسته پستی دارم با چیزایی که منو عین بچه ها وسط اتاقم میخکوب می کرد و با شوق سرگرم میشدم.
شیرینی اون روزها الان خیلی خوب تو خاطرمه ، کادوهات که هنوز هست و برام معنای قشنگی داره، پایان رابطه ی ما به نامه و ای میل و تلفن نبود.می دانم که با توجه به مشکلات، برای هردومان ناراحت کننده بود ولی خواستم بگویم که هنوز یاد آوری حضورت برایم قشنگی دارد تا تلخی.تو نمونه ی یک انسان و دوست خوب بودی .یک انسان که می گویم اینجا یعنی مردی که برای شاد کردن دختری در اینور دنیا برادرانه هر کاری از دستش بر می آمد کوتاهی نکرد..این برای من خیلی ارزش داشت و دارد.
حضورت مثل خاطراتت و یادت طعمی از مهر داشت و معجزه ی بزرگ امید به یک ادم نا امید.
مرسی از همه ی اون تلاش ها ومهربونی ها.
فکر نکن یادم رفته ...

 _{به جون دو تا چشمات اگه بری می میرم}

_{اگه همیشه نباشی توی امروز و فردا}

_{بجز تو کی می تونه بشه تسکین دردا}

 _{یادته هر چی گفتی گفتم چشم عزیزم}

 _{بهت گفتم قبوله دنیارو پات میریزم}

_{دوست دارم رو گفتم واسه دل تو اما تو اعتنا نکردی}

_{عاشقانه ها مردند و ماندند خاطره دوستی ها ای کاش بمانم من یک قاب بروی دلت و یک نوشته بر روی پیشانیت که هر وقت گذری به آئینه انداختی ببینی مرا بر قلب پاکت دوستی مثل یه کتابه که هر چی بیشتر می خونیش بیشتر بهش علاقه پیدا می کنی و می خوای زودتر به آخر کتاب برسی تا بدونی ماجرا از چه قراره..............؟؟؟}

_{همیشه به یادت هستم...!!!!}

 ^{دیگه بسه تو قفسی که این دنیا واسمون ساخته زندگی کردن... دیگه بسه غصه خوردن... دیگه بسه چشم به راه بودن برای تو... تو رفتی منم رفتنیم با این تفاوت که تو به سوی آینده ات رفتی... ولی من هنوز تو گذشته جا موندم... دیگه پاهایم یاری رفتن بهم نمیدن... دیگه بالهایی که با آرزوهای محالمون واسم مهیا کرده بودی گشوده نمی شوند... می خوام برم از این دیار... تو میگی کجا برم؟ هر جا که برم خیالت ولم نمیکنه... نیستی که ببینی دیگه هم زندگیم شده رویای شیرین تو... آخه با انصاف به منم حق بده... منم دلم می خواست همیشه با تو باشم... ولی به چشم خودت دیدی که نشد...! پس به خاطر من اگه هنوزم دوستم داری در مسیر سرنوشتت حرکت کن... بیشتر از این به خودت عذاب نده... ازت خواهش میکنم اگه هنوز فراموشم نکردی... سخته بگم:   ولی میگم: من حقیر را از یادت ببر... اگه دوستم داری نذار بیشتر از این قربانی بشیم}

تازه آپ کردم حتما نظر بدین